Category Archives: Beeldverhalen

Omdat het wel zo aardig was





De wodka, die hem elke avond in slaap suste, schopte hem in de vroege ochtend, nog voor het eerste licht door de rafelige gordijnen prikte, uit zijn dromen. En vanaf de rand van zijn bed, zijn voeten op de koude planken, staarde hij naar de wasem van zijn adem tot hij ervan overtuigd was dat hij leefde. Dan keek hij over zijn schouder naar het lege kussen, naar de diepe afdruk van zijn oudemannenhoofd en zuchtte, voor hij okay zei – zoals de cowboys het zeiden Continue reading

De brug





Ik kan niet meer slapen. In de veel te vroege ochtend stap ik onder de douche. De zeep is uitgedroogd, gebarsten. Als ik een nieuw stuk uit het mandje pak, schiet het uit mijn vingers en landt tollend in het water aan mijn voeten.

Mila, roep ik bijna, kom me even helpen.

Voor de beslagen spiegel poets ik mijn tanden. Het flossdraad loopt vast tussen mijn kiezen en breekt. Vloekend prop ik de resten in een pedaalemmer die zo vol is dat er meteen weer dingen uit vallen. Op het bed vind ik mijn T-shirt van gisteren en trek het aan. Continue reading

Amsterdam





Het was de lelijkste tijd van het jaar. De sneeuw smolt en de heuvels leken op hopen gebruikt wcpapier. Danny reed. Aan mijn kant van de auto kwam de vangrail steeds dichterbij. Ter hoogte van Koblenz waren we een zijspiegel verloren bij het inhalen van een vrachtwagen; het ding tolde door de lucht en spatte uiteen op het grijze beton van de snelweg. Even waren we weer klaarwakker. Continue reading

De witte ring





Het jurkje lag over een stoel in de slaapkamer toen we aankwamen. De stof rook naar diepe zomer: naar venkelzaad, lavendel en hars. Je trok het aan en het was alsof ik in mijn eentje naar het huisje gereden was. Alsof ik je daar, in de slaapkamer, gevonden had. Continue reading

Een goede dag





Ik pak alle nachtdiensten; als het laat genoeg is en de muziek staat hard genoeg dan vergeet ik dat ik ooit andere plannen had. Meestal werk ik achter de cocktailbar met Roberta, die uit Venezuela komt en te mooi is om zo laat te werken. Gelukkig is ze ook jong, en trots: van gasten neemt ze nooit een drankje aan. Als haar dienst erop zit schenk ik haar een Club met een blokje ijs, dat ze opeet als het glas leeg is. Continue reading

Zo ken ik je weer





Ik heb je gesmst omdat er niemand anders was die de grap zou begrijpen. Omdat er een meisje op het feestje was dat precies op M leek, en niemand anders M kent.

Vroeg in de ochtend fietste ik naar huis en de wolken kleurden oranje.

De zon kwam op achter het station en ik smste je.

Ik sms je nu. Continue reading