Omdat het wel zo aardig was





De wodka, die hem elke avond in slaap suste, schopte hem in de vroege ochtend, nog voor het eerste licht door de rafelige gordijnen prikte, uit zijn dromen. En vanaf de rand van zijn bed, zijn voeten op de koude planken, staarde hij naar de wasem van zijn adem tot hij ervan overtuigd was dat hij leefde. Dan keek hij over zijn schouder naar het lege kussen, naar de diepe afdruk van zijn oudemannenhoofd en zuchtte, voor hij okay zei – zoals de cowboys het zeiden– en zich overeind duwde.

Na twee hardgekookte eieren en een stuk toast kleedde hij zich aan en ging naar buiten. Hij volgde het pad langs de rivier tot aan de monding en beklom het duin, waar hij uitkeek over de delta, die schitterde in het vroege zonlicht. Daarna liep hij zingend terug, maar toen hij weer dichter bij de houten huizen kwam vielen de noten dood achter zijn lippen. Nergens kwam rook uit een schoorsteen.

De rivier was niet veranderd. Hijzelf was niet veranderd. Het waren de mensen, die niet meer kwamen. Die in de stad bleven en weekenden doorwerkten om op vakantie naar het buitenland te kunnen. Nu, in de lente, miste hij vooral de kinderen, de klaptafeltjes waaraan ze altijd hun moeders confitures verkochten. Hij miste ook hun moeders versgebakken broden, de ingemaakte bieten en nog warme eieren. Als hij ’s nachts geluiden hoorde, een beetje licht door de takken zag schemeren, dan waren het meestal de kleinkinderen van de mensen die hier ooit met hem en Daria begonnen waren. Ze gebruikten de huisjes van opa en oma voor afspraakjes, en meestal kwamen ze niet eens naar buiten.

Hij haalde zijn schouders op.

Het was okay, de tijden veranderden. Ook hij was jong geweest.

En vanavond laat, met in zijn ooghoek de geduldig wachtende afdruk in het kussen, zou hij opstaan van zijn gammele tafel om het glas te heffen; een toast uit te brengen op degenen die met hem de nacht doorbrachten zonder er iets van te merken. Een soort van welkom, toch, omdat het zo hoorde. Omdat het wel zo aardig was.

[Fotografie: Frieda Verbree]